Elif Satı KALAYCIOĞLU
Elif Satı KALAYCIOĞLU
Tek Parmakla Hayata Sarılmak
22 Mart 2019 Cuma / namehaber@hotmail.com - Tüm Yazılar

Sevgili; Rukiye Türeyen’i uzun zamandır takip ve taktir etmekteyim. Uygun tarih ve zaman da, kendisiyle, televizyon programı röportaj gerçekleştireceğiz. Okuyamayanların okuduğunda ayakta alkışlayacağı azmin gücünü sunuyorum yüreklerinize.

Yüreğime sığdıramadığım mutluluğumu siz okurlarımla paylaşmak istiyorum.

Öncelikle kendimden bahsedeyim; sonrasında paylaşacağım mutluluğuma geçeyim. Ben 1980 Sakarya doğumluyum. Menenjit, bir diğer adı ile havale hastalığı geçirdim. Ailem beni hastane, hastane dolaştırmışlar. Doktorlar toplanıp bir heyet oluşturmuşlar. Birlikte muayene edip, bir şey yapamayacaklarını söylemişler. Geçirdiğim hastalık sonucu bütün sinir damarlarım yanmış. Ellerimi kullanamadığım için okula gidemedim. İnsan yeter ki istesin her türlü yazma öğrenebiliyor. Önce harfleri birleştirerek başladım ailemin yardımıyla. Sonrasında gazete ve Tv. haber başlıklarını okuyarak öğrendim. Hastalık bedenimi kullanılamaz hale getirmişti. Kullanmadığımız eşyayı atarız değil mi? Benim kullanamadığım bir bedenim vardı. Kullanmadığım bedenimi atmadım. Yani engelliyim diye hayata küsmedim. Bir köşeye çekilip, “Allah’ım neden ben” deyip ağlamadım. Kader arkadaşlarımdan tek isteğim hayatı ve kendilerini sevsinler. Bedenleriyle barışık olsunlar. Elim kalem tutamadı fakat bu okumama engel olmadı. Engelleri aşmayı bildim çünkü. Aileme bilgisayar aldırıp, kullanabildiğim uzuvum, sol elimin işaret parmağı ile Hikâyeler yazmaya başladım. O tek parmak kalem oldu benim için. Yazmayı seviyordum. Bir kısa film yapmak hayalimdi. Onun için, bir senaryo kaleme aldım. İsmi “kanadı kırık Melek” ama maalesef film işi maliyetli olduğu için o hayalim gerçekleşmedi. Başka başka hikâyeler yazdım. Zaten farklı internet haber sitelerinde yazarlık yapıyordum. Oralardan okuyucu kitlem oluşmuştu. “Madem kısa film yapamıyorum, kitap çıkarayım.”  Dedim ve bu isteğimi sosyal medya da duyurdum. Biri yazıp kitap basımında yardımcı olabileceğini söyledikten sonra kitap basımı gerçekleşti. Kitap için bir amaç belirledim. Engelli bir kişiye bakmak zordur. Bunu büyüğünce daha iyi anlıyor insan. Hele ki benim gibi yatağa bağımlı bir engelli bireyse. Ama annemin ağzından şimdiye kadar duymadım, “Allah’ım neden engelli bir çocuk verdin diye.” Bir de ben ilk çocuktum. Buna rağmen demedi. Diğer 4 kardeşim sağlıklı birer. “Çocuklar anneden babadan ne görürse onu uygular.” Derler. Gerçekten doğru bir söz. Annem ve babam hastalığımı hiçbir zaman hissettirmedi. Kardeşlerimde öyle. Beni yadırgamadılar. Yadırganacak bir şey yoktu çünkü. Benimde iki ayağım iki elim vardı, onlarında. Onlardan tek farkım tekerlekli sandalyemdi. Babam 4 sene önce kanser nedeniyle vefat etti. Babam vefat ettikten sonra, Ailemiz daha da kenetlendi. Ben o günden sonra karar vermiştim annemi ev sahibi yapmaya. Bir işin olması için, amaç gerekiyor. Bende anneme ev almayı seçtim. Yüce Allah niyetimi biliyordu. Ona dayanarak çıkmıştım bu yola. Şimdi mutluluğumu sizlerle paylaşayım sevgili okurlarım.39 yıldır kiralarda oturan anneciğimi ev sahibi yapabildim çok şükür. Her çocuk annesini mutlu etmek ister. Allah’ıma bin şükür annemi mutlu ettim. Tabii bir de engelli bireylerin işe yaradığını göstermiş oldum. Amaçlarımdan biri de buydu zaten. Bizler engelli değiliz yeter ki elimizde imkân olsun. İlk kitabımın ismi “kanadı kırık Melek’in kanadına takılanlar” Kitabın içeriği, kısa hikâyelerden oluşuyor. Kitabın başında ise kendi hayat hikâyem Bulunmakta.  Kitap, tüm satış noktalarında mevcuttur okurlarıma duyurulur. Okurlarıma bir duyuru daha. 2. Kitap çalışmalarım başladı. Ama henüz tarihi belli değil. Bana destek olup ev almamda katkısı olan herkese binlerce kez teşekkür ediyorum.

Sevgilerimle.

Rukiye Türeyen

ELİF SATI KALAYCIOĞLU - GÜNCEL ANALİZ

YORUM YAZ
Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır.